Т.Әбдікұлы, Қонақтар

Т.Әбдікұлы, Қонақтар

Төлен Әбдіков, Қонақтар

Курорттан қайтып бара жатқан сапарларында жолай үйге соқпақ болған балаларын күтіп, Ерғабыл шал түн ортасы ауғанда жатса да, ертеңіне күн шықпай оянды. Алагеуімде үндемей жүріп киініп алды. Мәсісін де, шұлғауын да ешкімнен сұраған жоқ. Кенет әжептәуір қатқыл дауыспен:
— Әй, шақшам қайда? – деді ұйқылы-ояу жатқан кемпіріне.
Кемпір естіді ме, естімеді ме — мізбақпады. Ерғабыл оның үстіне сәл төне түсіп:

Предыдущая Т.Әбдікұлы, Парасат майданы
Следующая Т.Жұртбай, Ұраным-алаш!

 

Top