Т.Толқыңқызы, Өлеңдер

Т.Толқыңқызы, Өлеңдер

Танакөз Толқыңқызы, Өлеңдер

Бір жерлерде, бір сөнбейтін бардай Күн
Елегзимін… Кім бар мені алдайтын?
Сен қайтер ең халге жетсем бір күні
Сенсіз мүлде өмір сүре алмайтын?
Мен қорқамын өртенуден… жанудан…
Шатасудан… Мүлде есімнен танудан…
Сен қорқасың көп өлеңнің біріне
Қысқартылған әріп болып қалудан.
Бізге неге бұлдай берді көркін бақ?

Предыдущая Т.Әлімқұлов, Қош бол, Абсент
Следующая Т.Әбдікұлы, Парасат майданы

 

Top