Қ.Қазиев, Ақ бантик

Қ.Қазиев, Ақ бантик

Қарауылбек Қазиев, Ақ бантик

– Таңға дейін жүре берсе…
– Онда сен қорқар едің.
– Мен бе? Қорықпас едім.
– Шын айтамын, қорқар едің.
– Ерегістірсең, қазір ме…
Қыз ілгері шығып, арық кемерімен жүгіре жөнелді. Талдырмаш денесін түн қараңғылығы тасалай бере, дымқыл көктің арасына жасырынды. Ине жасуындай уақ тамшылар бетіне, қолына төгіліп, кермек лепті жусан иісі желпіді. Асығыс лүпілдеген кішкене жүрегін саусақтарымен басып, арттан шығар дыбысты тыңдап, біраз жатты. Көк астынан көрінбей шырылдаған шегіртке үнінен басқа ешбір белгі байқалған жоқ, жапырылған шөптер ғана басын шұлғып, біртін-біртін көтеріліп қойды.

Предыдущая Қ.Ысқақов, Бөде Реквием
Следующая И.Крылов, Мысалдар

 

Top